Zygmunt Myszkowski

Kategoria: Historia   Dodano: 03 czerwca 2019    Wyświetleń: 11   Autor: Sylwia Purgał (historia Filia UJK)

Zygmunt Myszkowski (h. Jastrzębiec) był synem Zygmunta z Przeciszowa oraz Beaty Przerembskiej. Wychowany został w wyznaniu kalwińskim, jednak w 1578 roku w Krakowie został odprzysiężony i przeszedł na katolicyzm. Przyczynił się do tego jego stryj, bp Piotr Myszkowski. W 1575 roku Zygmunt udał się na studia na uniwersytecie w Heidelbergu. Pobierał on także naukę w kolegium jezuickim w Sienie. Swoją działalność polityczną rozpoczął w 1587 roku. Jednym z pierwszych pełnionych przez Zygmunta Myszkowskiego zadań była funkcja starosty piotrkowskiego. Zaczął sprawować ją od 15 października 1588 roku. W 1596 roku warunki, na jakich Zygmunt sprawował funkcję starosty, zostały zmienione na bardziej dla niego korzystne. Otrzymywał on pensję 3000 złp, która wypłacana była każdego roku. Myszkowski z czasem zamienił starostwo piotrkowskie na korczyńskie, które zapewniało mu lepszy dochód.

Zygmunt Myszkowski odbywał podróże po Włoszech. W 1597 roku został adoptowany przez ks. Wincentego Gonzagę. Dzięki temu otrzymał tytuł margrabiego. Zygmunt otrzymał także tytuł margrabiego na Mirowie. W 1605 roku mówiąca o tym bulla papieża Klemensa VIII została potwierdzona przez papieża Leona XI.

W 1603 roku Zygmunt rozpoczął sprawowanie urzędu marszałka wielkiego koronnego. Myszkowski należał do stronnictwa królewskiego, był także zwolennikiem reform o charakterze absolutystycznym. Działał w roli posła Zygmunta III, we Włoszech, Paryżu i Anglii. Po zakończeniu podróży rozpoczął działania przygotowujące do wyprawy moskiewskiej. Chciał opanowania przez Wazów Moskwy oraz Szwecji. Bycie zadeklarowanym stronnikiem króla pokazują jego kontakty z Zygmuntem III. Zajmował się on doradzaniem królowi, braniem udziału w poselstwach czy otrzymywał ważne stanowiska.

Zygmunt Myszkowski propagował sztukę włoską, którą przenosił na polski grunt. Nie tylko poprzez kupowane włoskich obrazów, ale także sprowadzanie artystów z Włoch. Myszkowski dbał o rozbudowę rezydencji, tj. pałac w Pińczowie, nad którym pracował rzeźbiarz Santi Gucci pochodzący z Florencji.

Żoną Zygmunta była Elżbieta Boguszówna, z związku z którą miał ośmioro dzieci, trzech synów: Jana, Ferdynanda i Władysława oraz pięć córek: Eleonorę, Beatę, Konstancję, Salomeę i Annę. Zygmunt Myszkowski zmarł 15 sierpnia 1615 roku we Włoszech w Bassano. Ceremonia pogrzebowa odbyła się w Krakowie 17 grudnia 1615 roku, gdzie spoczęły jego zwłoki.

(SP)

Bibliografia:

Augustyniak U., Myszkowski (Gonzaga-Myszkowski margrabia na Mirowie) Zygmunt [w:] Polski Słownik Biograficzny, T. 22, Wrocław 1977.

Anusik Z., Kariery faworytów królewskich a kariery opozycjonistów w dobie panowania Zygmunta III (1587-1632), „Przegląd Historyczny”, 2004, t. 3, nr 2.

Chrzanowski T., Sztuka w Polsce od I do III Rzeczypospolitej, [w:] http://emp0pwn0storage0prod.blob.core.windows.net/kipwnaddons/564d.pdf.

Podobne artykuły